Column

Einde salderingsregeling: laat de bouwsector de hand in eigen boezem steken

Bouwend Nederland noemde vorige maand de salderingsdiscussie een 'bom onder verduurzaming'. Aanleiding voor die ferme uitspraak was het uitstel van het Kamerdebat over onder meer de salderingsregeling tot na het zomerreces. Dat debat had voor duidelijkheid over het al dan niet voortbestaan van de salderingsregeling kunnen zorgen, meent Bouwend Nederland. De huidige onduidelijkheid creëert angst om te investeren en is daarmee een bom onder de duurzame doelstellingen. Bovendien moeten bestaande eigenaren van zonnepanelen niet onverwacht worden opgescheept met de nadelige gevolgen van afschaffing. Dat zou namelijk neerkomen op achteraf bestraffen van de duurzame koplopers, aldus Bouwend Nederland. Daarmee zit de belangenbehartiger op dezelfde lijn als organisaties als VEH, NVDE en Holland Solar. Allemaal willen ze duidelijkheid, maar dan wel de duidelijkheid dat aanschaf van zonnepanelen door huiseigenaren en corporaties aantrekkelijk blijft.

In plaats van de overheid verwijten te maken doen de belangenbehartigers er goed aan naar de eigen rol te kijken. Tegen beter weten in hebben verkopers van zonnepanelen de consumenten voorgehouden dat energieprijzen alleen konden stijgen en gesuggereerd dat de salderingsregeling voor altijd en eeuwig was. Anders dan nu wordt gesuggereerd is de aangekondigde evaluatie en mogelijke aanpassing van de regeling per 2020 een schoolvoorbeeld van tijdig waarschuwen. Bovendien stond de beperkte houdbaarheid van de salderingsregeling al bij de introductie ervan vast. Het is namelijk typisch een regeling die onbetaalbaar wordt zodra er teveel van gebruik wordt gemaakt.

Aanvankelijk betaalt een grote groep consumenten voor de financiële steun aan een kleine groep echte koplopers. Echter, zodra de regeling aanslaat verandert die verhouding. Een krimpende groep betalers moet dokken voor een snel groeiende groep ontvangers. Vooral de behartigers van consumentenbelangen zoals VEH en de Consumentenbond zouden zich hardop moeten afvragen hoe ze dat kunnen rechtvaardigen. Dat geldt ook voor gemeenten zoals Amsterdam die ijveren voor behoud van saldering tot 2030. Het lijkt alsof deze partijen niet beseffen dat ze ijveren voor een vorm van gelegitimeerde diefstal.

De salderingsregeling bevat twee belangrijke componenten. De financieel belangrijkste component is de vrijstelling voor energiebelasting (incl. opslag duurzame energie) op elektriciteit die uit het elektriciteitsnet wordt betrokken als die elektriciteit kan worden weggestreept tegen elektriciteit die in het net wordt gestopt op momenten dat de zonnepanelen meer produceren dan het eigen verbruik. De tweede component is dat ook de leverancier verplicht is om geleverde elektriciteit weg te strepen tegen zulke in het net gestopte elektriciteit. De waarde van de elektriciteit die hartje zomer het net op gaat (als iedereen op vakantie is), is echter een stuk lager dan de waarde van de elektriciteit die van het net wordt gehaald op een donkere en windstille avond in de winter. De wetgever schrijft voor dat bezitters van zonnepanelen dat waardeverschil cadeau krijgen. Die cadeaus moeten echter wel worden betaald en daar draaien de niet-bezitters dus voor op. Dat doet dubbel pijn naarmate er meer daken met zonnepanelen worden bedekt. Niet alleen verslechtert de verhouding tussen ontvangers en betalers, ook het waardeverschil per gesaldeerde kWh neemt toe. Dat maakt het ronduit onverantwoord om de salderingsregeling voort te zetten.

Illustratie van het ontbreken van aandacht voor fatsoenlijke isolatie. (Bron: Slea) Niet alleen moeten de belangenbehartigers meer oog krijgen voor de mensen die de cadeaus voor bezitters van zonnepanelen betalen, ze zouden ook een ruimere definitie moeten hanteren voor verduurzaming. Afschaffen van de salderingsregeling is namelijk geen bom onder verduurzaming maar biedt kans op een nieuwe start. Er komt meer geld beschikbaar voor isolatie en energiezuinigere verwarmingsapparatuur zoals warmtepompen. Juist Bouwend Nederland zou daar laaiend enthousiast over moeten zijn. Warmtepompen zijn energiezuinig maar financieel nauwelijks aantrekkelijk vanwege alle directe en indirecte belastingen en verplichte afdracht van financiële steun voor de productie van duurzame energie. Ook isolatie lijkt de bouwsector maar niet serieus te nemen terwijl daar nog een wereld aan verduurzaming te winnen is. HR+ of HR++ glas, ach meneer, waarom, gewoon dubbel glas isoleert toch ook! De hoogste tijd voor een bom onder de lakse houding van de bouwsector!

© 2017 Energeia. Alle rechten voorbehouden.