Column

'Wiebes moet snel einde maken aan verwarring rond nieuwe Warmtewet'

De laatste weken is er veel kritiek te horen op een voorstel van minister Wiebes voor een nieuwe Warmtewet, omdat daarin zou staan dat alleen geïntegreerde warmtebedrijven worden toegestaan. Maar bedoelt Wiebes dat eigenlijk wel, vraagt Maya van der Steenhoven zich af. “Het begrip eindverantwoordelijkheid wordt zo verschillend uitgelegd, dat het een knelpunt in zichzelf begint te worden.”

Column

Het jaar van de waarheid

Bij het uitbreken van de financiële crisis in 2008 viel energie- en klimaatbeleid als eerste van de prioriteitenlijst van de regering, om lange tijd niet terug te keren. Op zich is het niet vreemd dat de aandacht zich tijdens een economische crisis richt op andere dossiers dan de energietransitie. En toch zou het een blunder zijn als de geschiedenis zich twaalf jaar na dato herhaalt. Een kapitale blunder bovendien, want er staat veel meer op het spel dan destijds.

Column

Zie de industrie niet als vijand maar als partner

De energietransitie is gepromoveerd tot de grote politieke uitdaging van dit moment. Aan de klimaattafels werd echter slechts schoorvoetend een enkel stoeltje vrijgemaakt voor de grote energiebedrijven. Dat alles onder het motto: de kalkoen dient geen zeggenschap te hebben over wat er met kerst op tafel verschijnt. In werkelijkheid is het echter niet de kalkoen maar de kok die men hiermee zijn plaats aan tafel ontzegt.

Column

Kerstpuzzel

Vraag een ingenieur, jurist, bankier of ondernemer naar de haalbaarheid van de Nederlandse klimaatdoelstelling –een afname van de CO₂-uitstoot met 49% in 2030 ten opzichte van 1990– en het antwoord zal veelal positief zijn. De ingenieur weet voor elke vervuilende techniek vaak wel een schoon alternatief. Juristen bedenken zo een paar aanpassingen in wetteksten om in 2030 aan de regels te kunnen voldoen. Bankiers staan te springen om de transitie te financieren en tenslotte moet de eerste ondernemer die wegloopt voor een ambitieuze doelstelling nog geboren worden.

Column

Anti-Klimaatakkoord

Nederland is sterker uit de Watersnoodramp van 1953 gekomen, omdat die crisis de aanzet gaf voor de latere bouw van de Deltawerken. Daaruit kunnen we hoop putten nu we opnieuw in staat van crisis verkeren. Een klimaatcrisis welteverstaan, die vraagt om een ingrijpende en snelle energietransitie om de Noordzee andermaal buiten de deur te houden. Hiervoor is meer nodig dan een sterk Klimaatakkoord. Een anti-Klimaatakkoord zou pas echt zoden aan de dijk zetten.

Column

Rond 2030 verwacht ik het einde van de vrije keuze tussen energieleveranciers

De jaren rond 2004 werkte ik vanuit het Ministerie van Economische zaken mee aan de liberalisering van de energiemarkt. Consumenten kregen toen de keuze om te switchen van energieleverancier. Als ik daar op terug kijk heb ik er een dubbel gevoel bij. De jaren na 2004 waren bepaald niet best voor de waardering van deze liberalisering. Mensen maakte weinig gebruik van hun overstapmogelijkheden (6% in 2007), er was heel veel chaos in de administratie en het regende klachten.

Column

Klimaatoptimisme

Het huidige debat staart zich blind op de kosten van de klimaat- en de energietransitie, op de verliezers en de economische bedreigingen. Maar de geschiedenis leert ons dat die transities vaak onvermijdelijk zijn. Elke transitie gepaard gaat met pijn en afscheid. Het doel moet niet zijn verliezers te voorkomen, maar ons voorbereiden op de toekomst. Het afscheid van de ene techniek maakt ruimte voor een andere techniek. Bedrijven en organisaties die voorbereid zijn op veranderende economische omstandigheden, kunnen daarvan profiteren.

Column

Onderzoekers zijn lastpakken

Vorige maand was het zover. De spreekwoordelijke druppel. Je kent het: de emmer is eigenlijk al een tijdje vol, maar het gaat nog net goed. Toen viel die ene druppel waarvan de emmer overliep en ik met jas en al, vlak voor dat ik de deur uit stapte naar een bijeenkomst van de waterschappen over hun bijdrage aan het Klimaatakkoord, een mail tikte waar tot op heden geen reactie op is gekomen. Ik zal geen deel meer uitmaken van de Klimaattafel Elektriciteit.

Column

De groeiende rol van private equity op de Noordzee

Shell, BP en ExxonMobil trekken zich geleidelijk aan terug uit de olie- en gasproductie op de Noordzee. Stijgende kosten voor oudere velden en een beperkte scope voor het vinden van nieuwe velden betekenen dat een gebied als de Noordzee (Noorwegen niet meegerekend) niet meer goed scoort in een wereldwijde ranking van hun portfolio’s. Het uitmelken van oudere assets tegen minimale kosten is niet de specialiteit van de majors. Het klimaat voor olie- en gasproducenten in West Europa, voorloper op het gebied van de energietransitie, is sowieso niet goed.