U heeft gezocht op: Sjak Lomme

228 resultaten

Datum Relevantie

Zet betrokken burgers niet buitenspel met willekeurige burgers

Alom klinkt de roep om de lokale democratie te versterken en burgers meer te betrekken bij zaken als de Omgevingswet, de energietransitie, aardgasvrije wijken en regionale energiestrategieën. Het kabinet zet in op het ondersteunen van volksvertegenwoordigers. De Kamer lijkt echter aan te sturen op het inzetten van burgerpanels om maatschappelijk draagvlak voor RES'sen te vinden. Dat klinkt weliswaar democratisch, maar hoeft het niet te zijn. Integendeel, de kans is groot dat emoties zwaarder gaan wegen dan kennis en feiten en dat de macht komt te liggen bij de partij die de panelleden selecteert en begeleidt.

De lessen van ‘Coal meets Industry’

Vanwege de ligging aan de monding van grote rivieren en de vondst van het gigantische Groningse gasveld zo’n zestig jaar geleden, is Nederland goed bedeeld met energie-intensieve industrie. De keerzijde van die medaille is een hoge CO₂-uitstoot per hoofd van de bevolking. Nederland moet daarom flink aan de bak om die uitstoot terug te dringen. Dat vereist wel dat de energie-intensieve industrie afstapt van fossiele brandstoffen. De wind op de Noordzee biedt daartoe kansen.

Misinformatie over slim laden van groene stroom

Vattenfall, MRA-Elektrisch en elf gemeenten pakken uit met goed nieuws over elektrisch rijden: “laadpalen trekken groene stroom aan”. De initiatiefnemers claimen dat met innovatieve software, waarmee wordt bepaald hoe snel de elektrische auto’s laden, het energienet klaar wordt gemaakt voor de toekomst met meer duurzame stroom. Het blijft niet bij deze op zichzelf al ontzagwekkende prestatie, want het persbericht meldt ook nog dat de e-rijder er niets van merkt maar er wel profijt van heeft. Bij zo veel goed nieuws moet zelfs een leek aanvoelen dat een en ander met de nodige korrels zout genomen moet worden.

Warmtewet 2.0 met ruimte voor verschillende marktmodellen

De Tweede Kamer ontving onlangs van de ‘warmtecoalitie’ een ‘warmtemanifest’. In diverse opzichten was dat een bijzondere gebeurtenis, onder andere omdat het wetsontwerp waarover de coalitie zich beklaagt, nog niet openbaar is. De opstellers hekelen dat de huidige contouren van het voorstel een model uit het verleden, namelijk geïntegreerde warmtebedrijven, verplicht stelt. Dat komt niet overeen met de voornemens die de minister in februari naar de Kamer stuurde.

Waarom mag een monomestvergister alleen mest gebruiken?

De uitdrukking ‘in de beperking toont zich de meester’ is niet besteed aan de Tweede Kamer. De Kamer stelde maar liefst 263 vragen over de uitvoering van de SDE++ waardoor het document met de antwoorden 75 pagina’s telt. Voeg daarbij de vele vragen en antwoorden over klimaatneutrale energiescenario’s, waterstof en groen gas die in het verlengde van de SDE++ vragen liggen, en het is duidelijk dat de Tweede Kamer buitengewoon begaan is met de energietransitie. Helaas is de kwaliteit van veel vragen ondermaats.

Per seconde (niets) wijzer?

Netbeheerders Liander en Stedin hebben twee serieuze probleem. Ruim vier miljoen zogenaamde slimme meters communiceren via een specifiek telecomnetwerk maar de netbeheerders dreigen het recht op het gebruik van dat netwerk kwijt te raken. Dat kan een kostenpost van €1 mrd veroorzaken. Daarnaast is de technologie van de meters verouderd en zijn de meters niet in staat om de hoeveelheid data te versturen die de netbeheerders nodig zullen hebben om pieken en dalen in de energievoorziening op te vangen.

Terug naar af: regulering op kosten?

Pakweg de hele vorige eeuw was de Nederlandse elektriciteitsvoorziening voor het overgrote deel in handen van de overheid. Afnemers werden beschermd tegen uitbuiting via het zogenaamde kosten-plus systeem: producenten en distributeurs mochten niet meer dan een redelijke marge maken bovenop de kosten. Uiteraard werd ook getracht om de kosten enigszins in de hand te houden, maar dat was een welhaast onmogelijke opgave. Afspraken die moesten leiden tot kostenbeheersing werden omzeild, ontweken en zelfs uitgebuit.

Bevorder systeemintegratie met een toekomstbestendige energiebelasting

Begin jaren negentig van de vorige eeuw werd de voorloper van de huidige energiebelasting geïntroduceerd. Dat ging gepaard met veel discussies en studies over te hanteren grondslagen en wenselijke, dan wel haalbare, hoogte van de heffingen. Centraal daarin stond een voorstel van de Europese Commissie voor een heffing die eenvoudig van opzet was: de grondslag voor de te innen bedragen zou voor de helft bestaan uit de energie-inhoud en voor de andere helft uit de koolstoffactor. Die eenvoudige opzet verdween helaas al snel van tafel en het huidige stelstel met tal van schijven, kortingen en vrijstellingen, heeft er helemaal niets meer van weg.

Pas integrale benadering van transities ook toe op mobiliteit

Zes jaar geleden sloten tal van partijen het “Energieakkoord voor duurzame groei”. Het akkoord bevat afspraken over duurzame energie en energiebesparing die doorlopen tot 2023. Zolang houdt het Energieakkoord echter geen stand en daarom verschuiven nog doorlopende afspraken binnenkort naar de opvolger, het Klimaatakkoord. In de naam van dit laatste akkoord ontbreekt de toevoeging ‘voor een duurzame groei’ maar dat betekent niet dat het kabinet afscheid neemt van de groeigedachte.

Een slimme elektriciteitsverbruiker is op de toekomst voorbereid met een draaiplan flexibiliteit

Afgelopen week liet de Tweede Kamer zich door tal van experts en belangenbehartigers informeren over de problemen met transport van elektriciteit. Genodigden voor de rondetafeldiscussie benadrukten dat de nood hoog is en diverse maatregelen werden gesuggereerd om die nood te verlichten. Buiten kijf stond dat middelen als opslag en vraagflexibiliteit van wezenlijk belang zijn om de enorme groei van pieken in het aanbod van vooral zonne-energie te kunnen absorberen. Over het hoe, wanneer en door wie was men beduidend minder eensgezind.