Direct naar inhoud

Geld verdienen met publieke laadpaal in 2020 haalbaar — artikel bevat een betaalmuur

Dit artikel heeft een betaalde toegangsblokkering, wat betekent dat een deel van de inhoud pas kan worden gelezen als u bent ingelogd en een geldig abonnement heeft.

Geplaatst in sectie:
Geschreven door:
Gepubliceerd op: 12 september 2016
De inhoud van dit artikel is gemigreerd. Lijkt er iets mis te gaan, of onderdelen te missen? Neem dan contact met ons op.

Door een daling van de kosten en een toenemend gebruik van laadpalen moet het mogelijk zijn om tegen 2020 tot een sluitende business case voor publieke laadpalen te komen. Dat concludeert het Nederlands Kennisplatform Laadinfrastructuur (NKL) na een benchmarkonderzoek.

Het sinds begin 2015 bestaande NKL is een initiatief van de rijksoverheid, gericht op het omlaag brengen van de kosten van publieke laadinfrastructuur voor elektrisch vervoer. Bedrijfsleven, kennisinstellingen en overheden werken binnen het NKL samen. Het is nu nog lastig geld verdienen met publieke laadpalen, omdat de otnwikkelkosten hoog lagen en er nog relatief weinig op de palen wordt geladen.

Kosten dalen
Het NKL heeft de kostenontwikkeling van langzaam laden onder de loep genomen, terugkijkend naar 2013 en vooruitkijkend naar 2020, in de hoop inzicht te krijgen in manieren waarop de business case beter wordt. Het uitgangspunt was een laadpaal met daarop twee laadpunten, op een 3x25A-aansluiting. Het NKL komt tot de conclusie dat de kosten in de periode 2013-2016 met 30% zijn gedaald. Waar de kale aanschafprijs bijvoorbeeld in 2013 lag op EUR 2.000, is dat in 2014 EUR 1.400. Maar ook de plaatsing door de aannemer, en het inrichten van het parkeervak kon dit jaar voor minder geld dan in 2013. Aansluitkosten die een netbeheerder rekent per paal, bleven echter gelijk (EUR 655).

Die kostendaling is vooral een gevolg van het standaardiseren van de specificaties van de laadpalen én van het plaatsingsproces van laadpalen. Ook traden er schaalvoordelen op nadat gemeenten en provincies grote aanbestedingen in de markt zetten. Verder daalden de onderhoudskosten aan palen, omdat de kwaliteit ervan beter werd. De reparatiekosten lagen in 2013 op EUR 450 per paal, en nu op EUR 275.

Opbrengst stijgt
Tegelijk is het stroomverbruik op palen in die jaren gestegen met 70%, van gemiddeld 5 kWh naar 8,5 kWh per paal per dag. Dat betekent een stijging van ruim 1.800 kWh naar zo’n 3.100 kWh per jaar op een paal -waarmee het jaarverbruik op een paal in de buurt komt van het gemiddeld huishoudelijk jaarverbruik à 3.500 kWh. Met name dat stijgende verbruik wordt gezien “als goed startpunt om tot een sluitende business case te komen”, aldus het NKL.

Trend kan doorzetten
Het platform voorziet dat de trend van dalende kosten en stijgende opbrengsten zal doorzetten en per 2020 een positieve business case binnen handbereik ligt. “Dat is de schatting van experts die zo ver vooruit kunnen denken”, aldus programmacoördinator Roland Ferwerda van het NKL. Het gaat om een inschatting van het landelijk gemiddelde, benadrukt hij. “Het landelijk gebied gedraagt zich anders dan het stedelijk gebied.” Immers, op een paal in hartje Den Haag zal vaker worden geladen dan op een paal ergens in een klein dorp. Om die reden wil het NKL zich nog richten op een  vervolgproject waarbij er meer inzicht wordt verkregen van business cases op regionaal niveau.

Al ingezette stappen als standaardisatie van het materiaal en schaalvergroting in aanbesteding bieden ruimte voor verdere kostenreductie in de jaren tot 2020. Maar de kosten kunnen ook nog verder omlaag worden geschroefd door nieuwe dingen, zoals het verbeteren en versnellen van aanvraag- en realisatieprocessen bij gemeenten.

Verder kan bijvoorbeeld de bezettingsgraad op laadpalen nog opgeschroefd worden, bijvoorbeeld door in te zetten op social charging (e-rijders informeren elkaar over de beschikbaarheid van palen). En de afschrijvingstermijn van een paal wordt steeds langer: lag deze in 2013 op slechts vijf jaar, in 2020 kan dat opgelopen zijn naar tien jaar, doordat palen kwalitatief beter worden. Dat kan allemaal leiden tot een verdere kostenverlaging die op onderdelen kan oplopen tot nog tientallen procenten tegen 2020, voorziet het NKL.

De verkoopprijs van een kWh elektriciteit op een laadpaal houdt het NKL op EUR 0,28 (exclusief BTW) de komende jaren, maar de opbrengsten uit energieverkoop zullen wel stijgen doordat er meer geladen wordt,  tot zo’n 40% meer dan het huidige niveau is de verwachting. Het NKL zet in op een verbruik -lees: verkoop- van 10 tot 12 kWh per dag per paal in 2020. Ook kan er meer geld verdiend worden als elektrische auto’s bijvoorbeeld aan een paal ingezet worden voor het leveren van reservevermogen.

Verder ontwikkelen
Een aantal zaken moet wat het NKL nu verder worden ontwikkeld, zoals het uitbreiden en actueel houden van een basisset van afspraken waar een laadpaal aan moet voldoen. Er moeten meer protocollen worden opgesteld over hoe laadpartijen onderling informatie uitwisselen zodat slim laden vorm kan worden gegeven. Er kan daarnaast bekeken worden of een flexibel laadtarief bijdraagt aan meer laden. Het platform acht het in ieder geval van belang om de kosten en opbrengsten nu jaarlijks te blijven monitoren, om te kijken welke inspanningen de meeste vruchten afwerpen.

Komende donderdag wordt het onderzoek besproken met belanghebbenden.