Direct naar inhoud

Schooldakrevolutie wil verder zonder subsidie — artikel bevat een betaalmuur

Dit artikel heeft een betaalde toegangsblokkering, wat betekent dat een deel van de inhoud pas kan worden gelezen als u bent ingelogd en een geldig abonnement heeft.

Geplaatst in genre: Geplaatst in sectie:
Geschreven door:
Gepubliceerd op: 26 mei 2023

De Stichting Schooldakrevolutie verliest in 2025 de subsidie van de rijksoverheid, maar wil proberen op een andere manier scholen te blijven helpen bij het plaatsen van zonnepanelen. Schoolbesturen hebben tijd noch kennis om zich hiermee bezig te houden, zegt directeur Niels van der Sandt, “terwijl het een no-regret-maatregel is”.

Schooldakrevolutie is geen zonexploitant en plaatst zelf geen zonnepanelen. Wel helpt de stichting schoolbestuurders met onderzoek naar de mogelijkheden op het schooldak, de verschillende subsidieregelingen waarvoor het pand mogelijk in aanmerking komt en het contact met een zonnepaneleninstallateur. “Wij doen het voorwerk waar de school geen tijd voor heeft omdat ze al overspoeld worden door hun primaire taak: onderwijs geven”, zegt Van der Sandt. “Als een school geschikt is maken we een businesscase waarop de school een besluit kan nemen, en dan laten we het over aan de markt. Het is arbeidsintensief en een heel specifieke doelgroep.”

Oude scholen

Het werk van de stichting sluit aan bij overheidsbeleid. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft met de raden voor primair en voortgezet onderwijs (PO-Raad en de VO-raad) een ‘Sectorale routekaart voor verduurzaming van schoolgebouwen’ opgesteld. Dat is hard nodig: de 9.320 basis- en middelbare scholen in Nederland zijn gemiddeld veertig jaar oud en niet duurzaam, noteert de routekaart. 10% van de gebouwen dateert van voor de Tweede Wereldoorlog en 31% heeft energielabel G. De plaatsing van zonnepanelen is een van de aangewezen methoden voor verduurzaming.

Van der Sandt schat dat inmiddels krap 40% van de scholen zonnepanelen heeft, waarvan de stichting enkele honderden geholpen heeft om dit gerealiseerd te krijgen. “Natuurlijk moeten we op een gegeven moment kijken of we nog relevant zijn. Als alle scholen zijn geholpen komt de vraag: zijn we nu klaar? Maar op dit moment is er nog heel veel behoefte, dus dit is jammer.”

Sinds vorig jaar ligt het dak van het Altena College in Sleeuwijk vol met zonnepanelen. De foto staat los van de ontwikkelingen rond de Stichting Schooldakrevolutie. (Foto: Bart Stoutjesdijk/ANP)

Binnenlandse Zaken subsidieerde

Met “dit” doelt Van der Sandt op het aflopen van de subsidie. De stichting heeft drie jaar lang zo’n €250.000 subsidie gekregen van het ministerie van Binnenlandse Zaken, zegt Van der Sandt, hetgeen neerkomt op ruwweg de helft van de begroting. Eind 2022 liep die subsidie af, maar door het budget wat in de toekomst uit te smeren draait de stichting ook in 2023 nog.

Bij Economische Zaken en Klimaat vond men een gewillig oor voor nog een extra jaar: 2024. “Maar ook zij menen dat de markt dit kan oplossen en dat er na 2024 geen subsidie meer nodig is”, zegt Van der Sandt. “We hebben dus een jaar de tijd om te zien hoe we dit gaan fiksen.”

De politiek geeft een positieve spin aan deze ontwikkeling. Minister Hugo de Jonge (Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening, CDA) erkende deze week dat “mede dankzij de inzet van de Stichting Schooldakrevolutie het potentieel aan duurzame opwek op schooldaken beter [wordt] benut”. Maar vervolgens stelde hij: “Met het geleidelijk afbouwen van de subsidie, stellen we de Schooldakrevolutie in staat om de nodige stappen te zetten zodat het vanaf 2025 zelfstandig verder kan.” De Jonge schreef dit in antwoord op Kamervragen over het einde van de subsidiëring.

Eigen benen

Sommige provincies en gemeenten komen al uit zichzelf naar de stichting toe met het verzoek in kaart te brengen hoe het er in hun regio voorstaat en om de ontwikkeling aan te jagen. “Zon op maatschappelijk vastgoed staat hoog op de lijst gewenste projecten”, zegt Van der Sandt, “dus gemeenten vragen ons om met schoolbesturen te praten en bieden daarbij ondersteuning aan.”

Maar het is de vraag of dit voldoende is. “Op eigen benen staan betekent dat we een marktwaarde moeten vinden, dat scholen bijvoorbeeld gaan betalen”, zegt Van der Sandt. “Er zijn scholen die dat wel zouden willen. Maar dan neigen we naar een commerciële partij, terwijl wij juist partijen willen koppelen.”

Toch kan de subsidie worden afgebouwd, meent minister De Jonge, “omdat zowel de markt als de Stichting Schooldakrevolutie zich inmiddels verder ontwikkeld hebben”.