Direct naar inhoud

Rechtlijnige topman met wiskundeknobbel — artikel bevat een betaalmuur

Dit artikel heeft een betaalde toegangsblokkering, wat betekent dat een deel van de inhoud pas kan worden gelezen als u bent ingelogd en een geldig abonnement heeft.

Geplaatst in sectie:
Geschreven door:
Gepubliceerd op: 2 mei 2014
De inhoud van dit artikel is gemigreerd. Lijkt er iets mis te gaan, of onderdelen te missen? Neem dan contact met ons op.

Zelden zal een manager er zo van langs hebben gekregen in de Assemblée nationale, het Franse parlement, als Patrick Kron.

KRANT_kron_patrick_hh.jpg
Patrick Kron Christophe Beauregard/Hollandse Hoogte

Afgemeten

Minister van economie Arnaud Montebourg wond zich er aan de interruptiemicrofoon over op dat hij niet op de hoogte was gesteld van fusiegesprekken tussen het Franse industriële concern Alstom en het Amerikaanse General Electric (GE). Terwijl hij, de minister, toch geregeld contact had gehad met de bestuursvoorzitter van ‘dit paradepaardje van de Franse industrie’. ‘Kron mist elementair fatsoen’, concludeerde Montebourg. En dankzij mensen als ‘meneer Kron’ overweegt hij nu een leugendetector te laten installeren op zijn kantoor.

Zelf is Kron (60) ook niet vies van stevige commentaren. ‘Alleen mijn raad van bestuur is in staat mij een paar centimeter te laten afwijken van wat ik redelijk vind’, waarschuwde hij een paar jaar geleden. Volgens zijn entourage maakt Kron ook graag grappen over zijn tegenstanders. Maar op de boutade van Montebourg reageerde hij afgemeten. Nee, bezwoer hij, hij heeft de regering niet willen passeren met een snelle deal met GE.

Bemoeienis

Toch blijkt uit alles dat Kron zich ergert aan de bemoeienis van Montebourg en president Hollande. Die spoorden het Duitse Siemens aan zich in de overnamestrijd te werpen. Hollande en Montebourg dromen van een ‘Airbus van de energie’, een tweede Duits-Frans industrieel succes naar het voorbeeld van de vliegtuigbouwer. Kron vreest echter dat de komst van de Duitsers slecht zal uitpakken voor Alstom en zijn 93.000 werknemers.

Het risico ‘opgegeten’ te worden lijkt een stuk minder met de Amerikanen, omdat GE en Alstom elkaar beter aanvullen. Zo is GE wereldmarktleider in de productie van turbines voor gascentrales en Alstom een sterke speler op de markt voor kolen- en waterkrachtcentrales en het energievervoer — net als Siemens. Op het bod van Siemens, dat € 11 mrd voor de energiedivisie van Alstom wil betalen, heeft Kron nog niet gereageerd, tot ergernis van de reus uit München.

Doorschemeren

Kron is een product van het Franse staatskapitalisme, maar laat zich moeilijk sturen door politieke bazen. Dat hij zich niet van de wijs laat brengen door zware druk, is, zo liet hij doorschemeren, het resultaat van zijn opvoeding. Zijn Pools-Joodse ouders arriveerden eind jaren veertig in Frankrijk, zonder enige kennis van de taal en zonder ook maar een cent op zak. Zijn vader, een boekhouder, werd een succesvol fabrikant van confectiekleding.

Daardoor kon Kron naar een goede middelbare school, waar hij een briljante leerling met een wiskundeknobbel bleek. Daarna volgde de École Polytechnique, een eliteopleiding voor ingenieurs. Zijn carrière begon hij als hoge ambtenaar op het ministerie van industrie en bij Pechiney, het aluminiumconcern dat tien jaar geleden in Canadese handen kwam.

Scenario

Als topman van Alstom, vanaf 2003, kreeg hij van de toenmalige minister van economie Nicolas Sarkozy de taak een dergelijk scenario te voorkomen. Siemens stond toen klaar Alstom op te slokken. Met Sarkozy overtuigde Kron de Europese Commissie ervan dat tijdelijke staatssteun noodzakelijk was. Hij sneed fors in het werknemersbestand en stootte een aantal onderdelen af.

Kron wist van nieuwe wagons voor TGV’s een succes te maken en hij breidde het aanbod uit met offshore windmolens. Ondanks de steun van Sarkozy slaagde hij er niet in Alstom te laten fuseren met Areva, de leverancier van nucleaire technologie, dat niet wilde opdraaien voor de verliezen van Alstom.

Stilstand

De crisis zorgde ervoor dat de handel in turbines vrijwel tot stilstand kwam en legde fundamentele zwaktes bloot. Alstom kampt net als veel Franse bedrijven met hoge arbeidskosten, een laag rendement en een ongunstig, veranderlijk fiscaal klimaat. Zelfs de eigen Franse spoorwegen bestelden treinstellen bij het Canadese Bombardier. Een besluit dat Kron — ‘Ik kan niet goed tegen mijn verlies’ — aanvocht, waarna hij een deel van de markt terugveroverde.

‘Van redder tot doodgraver?’ stond er boven een verhaal over Kron in de Franse krant Le Monde. Het lijkt er op dat het geen van beide wordt. Alstom staat niet voor een faillissement, zoals tien jaar geleden, maar zal een scheiding tussen de divisies transport en energie niet langer kunnen voorkomen. Als alleen zo banen en activiteiten kunnen blijven bestaan, denkt Kron, dan moet dat maar.

Lees de column van Pieter Couwenbergh.